Zbyt często

Chyba po prostu zbyt często czuję się tak, jak w tej chwili.
Jest środek nocy, a ja mam ochotę tańczyć i śpiewać.
Głośno śpiewać. Mam się gdzieś schować? Nie, muszę dusić głos i kłebić to w sobie. Może od tego zrobią mi się dziury w brzuchu albo co gorsza w sercu...? A może ja już nie mam serca?.
.
.
.
.
.
Ludzie dajcie mi śpiewać!! Nie śpijcie!!

Krótka historia o przemijaniu.

Uwielbiam takie chwile jak ta, gdy w zimny jesienny wieczór między stronami jakiejś książki znajduję zasuszone polne kwiaty.

W oczach strach

Spojrzałam dziś w oczy moje
a zobaczyłam twoje...

I znowu!
Znowu się boję!

A może to twoimi dziś
płakałam łzami?

Filozofia oporu

Nałykałam się zbyt wiele powietrza
I teraz cała unoszę się na powierzchni.
Jak plamy ropy na wodach oceanów,
Jak oka z tłustego rosołu.
I choć całkiem naga jestem,
To wy niczego nie widzicie.
Rozebrać możecie mnie nawet ze skóry,
A oczy wasze odziane bielmem kłamstw,
Niczego nie ujrzą,
Prócz zużytego
Mięsa.

Czasem ktoś powie coś, co ja akurat sobie myślę.

Bo kiedy na przykład od mężczyzny odchodzi kobieta, to odchodzi kobieta. A kiedy od kobiety odchodzi facet, to wali się jej cały świat. Tylko nie pytaj dlaczego.


Uważam, że przyjaźń damsko-damska, jeśli w ogóle istnieje, to jest przereklamowana.



Maria Czubaszek