Filozofia oporu

Nałykałam się zbyt wiele powietrza
I teraz cała unoszę się na powierzchni.
Jak plamy ropy na wodach oceanów,
Jak oka z tłustego rosołu.
I choć całkiem naga jestem,
To wy niczego nie widzicie.
Rozebrać możecie mnie nawet ze skóry,
A oczy wasze odziane bielmem kłamstw,
Niczego nie ujrzą,
Prócz zużytego
Mięsa.